22 oktober 2008
“Fortis deelt bonussen uit aan bankiers”,
koplettert de krant.
Het is eind oktober, Fortis is allang opgesplitst en overgenomen door de Nederlandse Staat.
ING heeft haar deel van de staatssteun gekregen en in Ijsland hapt men zwaar naar adem.
Het woord “bonus” is zodanig besmet dat het woord “pest” zich gegeneerd in een hoek heeft teruggetrokken.
En toch deelt Fortis bonussen uit aan haar bankiers!
“Om te voorkomen dat medewerkers na de nationalisatie bij de bank zouden weglopen”.
De graaicultuur aangestuurd door enorme bonussen zorgde voor een financiële zeepbel en zelfs nu deze bel uiteenspat blijft men zichzelf indekken.
Zo langzamerhand moet de zweep worden bovengehaald!
Zo stond ik me thuis op te winden terwijl ik aan het koken was.
Wat weglopen!?
Wat behoud van kennis noodzakelijk voor de onderneming!?
De laan uitsturen!
Ineens merkte ik hoe stil het om me heen was.
Voorzichtig had mijn gezin de kamer verlaten en stond ik me daar in mijn eentje op te winden over de banken.
Het is toch wat, troostte ik mezelf, mag ik me niet meer kwaad maken?
Maar het bleken niet de banken te zijn die mijn gezin de kamer uitjoeg, maar de geur van bloedworst die ik daar vrolijk aan het bakken was.
Nochtans heerlijk krokant. Met appeltjes. Een beetje gecarameliseerd. De Herfst voluit.
Maar de gruwel op hun gezichten, mijn kwaadheid over Fortis was er niets tegen.
Ik heb de bloedworst in de GFTbak gedeponeerd, de dampkap aan en de deuren tegen elkaar opengezet.
Het werd heel gezellig die avond.
Guido Wevers