4 mei 2010
Of ik ooit van Bok-pop gehoord had?
Bok–pop?
Nee, van het bestaan van Bokpop was ik niet op de hoogte.
Twee heren, overduidelijk gepokt en gemazeld in de rock-and-roll keken mij indringend aan.
Of ik wel wist wat er zich in al die schuren en achteraf zaaltjes in het heuvelland afspeelde?
Ik had zo een vermoeden. Voor ik mijn fantasie de vrije loop liet, ontspon zich een vlammend betoog over bandjes die het heuvelland aan mekaar spelen.
“Valkenburg is echt meer dan wielrennen”, verzekerden ze mij. En daar in Valkenburg, daar hebben beide heren Bokpop opgericht.
“Maar we doen meer dan goede Bands presenteren. Rond die optredens presenteren we kunstenaars.
Het is toch geweldig als je in Brussel komt, daar val je van de ene verbazing in de andere. In de meest obscure achteraf plaatsjes stuit je op kunstenaars die je meenemen, je aanvliegen. Je komt anders thuis. Dat gaan we in Valkenburg ook doen.”
“Als je in Hasselt vraagt om de oude gevangenis als presentatieplek te mogen gebruiken dan hangt het stadsbestuur banieren op. Kunst in de gevangenis! En het stadsbestuur gaat er voor. Moet je kijken hoe dat hier gaat.”
Ze presenteerden een voorstel om alle beelden in de Valkenburgse openbare ruimte in te pakken. “Nee, niet om Christo na te doen, maar om de mensen zich te laten afvragen wat er nu eigenlijk op al die rotondes en in al die parken staat. Maar dat mocht niet. Hebben we eindelijk beelden, gaan jullie ze inpakken, was het antwoord.”
“Weet je, het Heuvelland, dat is de graanschuur van de popmuziek.”
“11 km van Schunk en 11 km van het Bonnefantenmuseum. Daar moeten we toch iets mee kunnen doen. En als de theaters in de zomer dicht zijn, dan moeten wij daar toch kunnen repeteren?”
Ze kwamen mij dit alles vertellen omdat ze hun projecten van betekenis vonden voor Maastricht Culturele Hoofdstad 2018.
Op een woensdagmiddag kwamen twee door de wol geverfde Rock and Rollers mij vertellen, zonder dat ze het misschien zelf in de gaten hadden, dat zijzelf culturele hoofdstad zijn.
En of ze dat zijn! Zij zijn het culturele kapitaal.
Met zo'n enthousiasme installeren die jongens gegarandeerd hun concerten en hun kunstmanifestaties daar onder aan de Cauberg. En zij zullen er alles aan doen om de mensen anders naar Valkenburg te laten kijken.
Culturele Hoofdstad? Inderdaad en uit volle overtuiging, dat zijn zijzelf.
In het Engels heeft de zin: ik ben cultureel kapitaal, een dubbele betekenis: I am Cultural Capital.
Ik, jij, wij, zij, zijn het culturele kapitaal. En ik, jij, wij, zij, zijn Culturele Hoofdstad.
Wie er in slaagt, en dit even terzijde, wie er in slaagt deze dubbele betekenis in één zin te vangen, zal zichzelf tot 2018 voorop elke affiche en op elke brochure terug vinden. Een kus van de juffrouw en de meester komt daar nog eens bovenop. (Mail naar: info@via2018.eu), maar dit terzijde.
Deze twee heren wilden dat ik wist dat Bokpop bestaat, dat weet ik ondertussen, maar wat me vooral bijblijft is dat ze me deden beseffen dat het echte Culturele Kapitaal, dat wij dat zelf zijn.
En dan moet het Maastricht Toneelstad Festival nog beginnen.
Guido Wevers